Turken weten weinig over vermiste Joey: ‘Hier verdwijnt nooit iemand’

Buitenland: http://nos.nl/tekst/2186749

“Dit is voor het eerst dat ik ervan hoor”, zegt een jonge medewerker van een koffietentje op de boulevard van de stad Silifke. Aandachtig bekijkt hij de foto van Joey Hoffman, een leeftijdsgenoot die verdwenen is in de heuvels rond de Turkse badplaats.

Niemand in de stad lijkt de zaak te volgen en weet van de vermissing van de 21-jarige man uit Haaksbergen. De posters die zijn broer Robin wilde verspreiden, zijn nergens te vinden.

Silifke is een stad aan de zee. De mensen leven hier in de zomer van het toerisme. Turken uit Europa en de grote steden komen erheen om vakantie te vieren. Het strand ligt vol met families. Mannen in zwembroek, de meeste vrouwen bedekt en de kinderen met zwembandjes. Van het oude stad is weinig meer te zien. De kust is volgebouwd met hotels en appartementen voor de badgasten.

“Er is hier nog nooit iemand vermist geraakt en niet teruggevonden”, zegt een inwoner van de stad. “Hooguit wat kinderen die hun ouders even kwijt zijn. Samen zoeken we dan en brengen ze terug.”

“Mocht hem iets ergs zijn overkomen, dan is het zeker geen Turk geweest die hem dat heeft aangedaan”, zegt een bewoner van het ruige bergachtige gebied waar Joey Hoffmann is verdwenen. “Wij leven van het toerisme. En als je een toerist iets aan zou doen, loopt het niet goed met je af.”
Zonder microfoon

Bij de zoektocht zaterdag was ook de Turkse pers aanwezig. De politiecommandant waarschuwde dat niet zomaar alles gefilmd mag worden. Voor de camera wilde hij dat wel herhalen. Maar zonder microfoon, anders ziet het eruit als een interview.

En interviews geven, dat is politiemensen niet toegestaan. Op de plek rondlopen waar de drie Nederlanders een maand geleden kampeerden, mocht wel. Verspreid over het gebied zijn hun spullen nog te vinden: wat kleding, gebruiksartikelen, een Nederlands theezakje.

Journalisten moeten zich weliswaar aan regels houden, maar de Turkse politie wil wel laten zien dat ze de zaak serieus nemen. Van buurtbewoners horen we dat hun huizen in zijn doorzocht. Veel nieuws konden ze de politie niet vertellen.

“Gisteren kwam de politie met drie auto’s. De commandanten waren erbij. Ze vertelden dat de vriend van de Nederlander vermist wordt. Ze vroegen of we wat gehoord hadden. Maar we hebben niets gezien of gehoord. Vreselijk voor de familie van de jongen. Hopelijk wordt hij gevonden, als God het wil.”

Een oude herder die zijn dieren hoog in de heuvels laat grazen zit met een paar vrienden voor een winkeltje. Hij heeft niets over de vermissing gehoord. “De mensen hier zijn meelevend. Als het bekend was, zouden ze op onderzoek uitgaan. Mensen waarderen de buitenlanders. Ze willen niet dat hen wat overkomt.”
Meer bekendheid?

Op de Turkse CNN is een verslag te zien van de zoektocht. Een maand na zijn verdwijning haalt Joey het Turkse nieuws. Drie Hollanders gingen wandelen, vertelt de commentaarstem. Het echtpaar koos een pad. En Joey wilde de andere kant uit. Zo raakte ze elkaar kwijt en nu is hij vermist.

De waarschuwing van de politiecommandant aan de Nederlandse journalisten wordt uitgezonden. De gespecialiseerde speurhond wordt getoond. De drones die de lucht ingaan. Het mag allemaal niet baten, de zoektocht levert niets op. Maar het verslag leidt wellicht tot meer bekendheid bij de inwoners van Silifke en meer informatie.

Het laatste nieuws op News Junky

Advertenties